fbpx

Kolaudacja – znaczenie, synonimy i przykłady użycia

Co to jest kolaudacja, jaka jest definicja tego słowa? Jaka jest jego etymologia i w jakich kontekstach możemy go użyć? O tym wszystkim w naszym artykule.

Kolaudacja co to jest czym jest definicja znaczenie pojęcie wyjaśnienie kolaudacja synonim jak nazwać inaczej słownik Polszczyzna.pl

Czy laudacja ma coś wspólnego z kolaudacją?

Podobnie brzmiące słowo laudacja (z łacińskiego laudare – ‘chwalić’, laudatio – ‘pochwała’) oznacza uroczystą mowę pochwalną, którą wygłaszamy na czyjąś cześć podczas uroczystości, jubileuszu lub pogrzebu. Czy kolaudację możemy kojarzyć z laudacją? Spójrzmy na definicję tego słowa.

Co to jest kolaudacja? Znaczenie słowa

Definicje słowa kolaudacja są następujące:

1 film. Komisyjne obejrzenie i ocena zrealizowanego filmu albo materiału zdjęciowego w celu dopuszczenia ich do dystrybucji.

2 bud. Kontrola wykonanych robót budowlanych w celu sprawdzenia ich zgodności z planem i kosztorysem.

Przykłady z życia

Jutro planowana jest kolaudacja tego nowo postawionego apartamentowca.

Wczoraj odbyła się kolaudacja mojego filmu. Niestety nie przeszedł jej pomyślnie, z dystrybucją musimy poczekać.

Kolaudacja – synonimy i wyrazy bliskoznaczne

Pomocne w zapamiętaniu tego, co to jest kolaudacja, będą na pewno synonimy i wyrazy bliskoznaczne.

  • zatwierdzenie,
  • sprawdzenie.

Etymologia słowa kolaudacja

Słowo kolaudacja pochodzi od łacińskiego słowa collaudatio (‘wspólna pochwała’).

Wyrazy pokrewne

  • kolaudacyjność,
  • kolaudant,
  • kolaudacyjny,
  • kolaudować,
  • kolaudowanie,
  • kolaudowany,
  • kolaudujący.

Przykłady użycia słowa kolaudacja w literaturze

Skończyli wreszcie i wywiesiwszy wianki na dachach, poszli do inżyniera, a ten im mówi:
– Nic teraz wypłacić nie mogę, dopiero po kolaudacji. Oni do niego po chleb, a on ich takim słowem: kolaudacja! – Dopraszam, panie inżynierze – zaczął błagać ojciec – niechże pan cosik da. Dzieci mam. Czworo dzieci.
Był to nawet niezły człowiek, ten inżynier. Tylko zgorzkniał na małych rządowych robotach i o ludziach myślał odnośnie: odnośnie do poborów, do umowy, do okólnika za numerem tym a tym… Po swojemu i po prostu – nie umiał.

Igor Newerly, Pamiątka z Celulozy

Przykłady użycia słowa kolaudacja w prasie

– Film, o którym mówiło się, że pojedzie na festiwal w Wenecji, miał wejść do kin, ale odbyła się tylko jedna projekcja w 1968, w Bydgoszczy – mówi reżyser. – Władza od razu kazała oddać kopie.
Była kolaudacja. W czerwcu 1967. Zjawili się na niej – jak wynika z protokołu – towarzysze: Kraśko, Koniczek i obywatele: Baumanowa, Bryll, Jarochowska, Karpowski, Konwicki, Król, Sytnerowa, K.T. Toeplitz, Zaleski. Reżyserzy: Ford, Jakubowska, Nasfeter. Dyrektorzy: Choński, Pastuszko, Zieliński, Zachara, redaktor Szczepański plus przedstawiciel [cenzura]. Przewodniczył minister Tadeusz Zaorski.
Towarzysze i obywatele mieli swoje strapienia.

Katarzyna Bielas, Jeszcze tylko ten film, „Gazeta Wyborcza”, 1992

Przykłady użycia słowa kolaudacja w internecie

30 listopada 2000, czwartek, imieniny Andrzeja!
Dziś kolaudacja Klubu kawalerów o dziesiątej rano, trzymajcie za mnie kciuki. Dziś pokażę naszą mękę wysokiej komisji w telewizji. Mam nadzieję, że mi nie każą… że nie będę musiała robić żadnych poprawek, bo już ledwo stoję na nogach. Ostatnich kilka nocy – dźwięk, napisy, kopia, zgranie – wykończyło mnie. Planowany termin emisji: pierwszy poniedziałek stycznia 2001, czyli Nowy Rok, ciekawe, czy po obejrzeniu dzieła przez komisję ten termin się utrzyma? Ja w każdym razie śmieję się za każdym razem, jak to oglądam, ale tylko ja. Muszę się trzymać, żeby się nie śmiać głośno podczas projekcji, bojak by to wyglądało, reżyser bawi się najlepiej. Trudno będzie.

Krystyna Janda, www.małpa.pl, 2004

Sklep Nadwyraz.com

Kolaudacja – odmiana słowa

liczba pojedyncza
M. kolaudacja
D. kolaudacji
C. kolaudacji
B. kolaudację
N. kolaudacją
Ms. kolaudacji
W. kolaudacjo
liczba mnoga
M. kolaudacje
D. kolaudacji
C. kolaudacjom
B. kolaudacje
N. kolaudacjami
Ms. kolaudacjach
W. kolaudacje

?  Zainteresuje Cię również:  

Napisane przez

Absolwentka filologii polskiej w specjalności edytorstwo oraz krytyka literacka i artystyczna. Jej zainteresowania polonistyczne koncentrują się głównie wokół językoznawstwa ze szczególnym uwzględnieniem stylistyki stosowanej i lingwistyki diachronicznej. Chętnie angażuje się w projekty wydawnicze. Prywatnie – amatorka górskich wędrówek i żeglarstwa.

X