fbpx

Końmi czy koniami? Która forma jest poprawna?

Lubicie jazdę konno? Jeździcie końmi czy koniami? Nie zagalopujcie się z odpowiedzią! Odpowiemy za Was! Przeczytajcie nasz artykuł, aby poznać prawidłową formę narzędnika słowa konie.

końmi czy koniami? Poprawna forma odmiana słowa która jest pytanie odpowiedź poradnia językowa Polszczyzna.pl

Końmi czy koniami? Która forma jest poprawna?

Końmi czy koniami – co wybrać?

Końmi czy koniami? Słowniki podają jedną formę narzędnika – końmi – i ta uznawana jest za prawidłową. Spójrzcie na odmianę przez przypadki rzeczownika koń w liczbie mnogiej.

liczba mnoga
M. konie
D. koni
C. koniom
B. konie
N. końmi
Ms. koniach
W. konie

Do języka przedziera się również forma koniami, co widoczne jest na przykład w internecie. Internauci mają bowiem do czynienia z wirusami, czyli koniami trojańskimi. Z formą koniami spotykamy się także w sformułowaniu koniami mechanicznymi będącym określeniem jednostki mocy w motoryzacji.

Sklep Nadwyraz.com

Końcówka -ami w narzędniku liczby mnogiej pojawia się również w rzeczownikach takich jak: saniesaniami, gałęziegałęziami, gwoździegwoździami. Rzadziej: sańmi, gałęźmi, gwoźdźmi. Z kolei od słowa dłonie częstsza forma narzędnika todłońmi, a nie dłoniami(tak jak w przypadku rzeczownika koniekońmi).

Forma końmi w zdaniach

Końmi czy koniami? Teraz już wiecie! Przyjrzyjcie się zatem kilku przykładom zdań, aby utrwalić poprawną odmianę.

  • W piękny zimowy poranek wybraliśmy się na kulig saniami z końmi.
  • Przebywanie z końmi uspokaja i pozytywnie wpływa na nasze samopoczucie.
  • Stajnia z końmi znajduje się za torami wyścigowymi.
  • W historii zapisali się przywódcy, którzy nie rozstawali się ze swoimi końmi: Aleksander Wielki z Bucefałem, a Józef Piłsudski z Kasztanką.

Końmi czy koniami? Przykłady z literatury polskiej

Po dość mokrym lecie pierwsze miesiące jesieni nastały suche a łagodne, o bladych dniach i widnych księżycowych nocach. Jechali tedy po łatwej drodze, nie strażując zbytecznie, bo byli jeszcze zbyt blisko obozu, aby jaki napad miał grozić; jechali żwawo: namiestnik z kilkunastoma końmi na przedzie, a za nim Wołodyjowski, Zagłoba i pan Longinus.

Henryk Sienkiewicz, Ogniem i mieczem

Na drogach było pusto i ciemno, w chałupach gasły światła i przechodzili już ostatni ludzie, jeno na kościelnym placu stały gęstwą wozy z wyłożonymi końmi, że tylko tupoty a parskania roznosiły się w mroku, a pod dzwonnicą czerniały dworskie powozy.

Władysław Reymont, Chłopi

Wśród tego radosnego z końmi obcowania, gdy miłe, podniecające było tu wszystko, nawet zapach amoniakowy i odór potu zwierzęcego – przeszyło Cezarego uczucie obcości i samotności. Jakoby przekazani głębiom jego duszy przez oczy końskie z otchłani ich egzystencji, załkał w nim ojciec i załkała matka. Myśl gorzka i cierpka, owoc wszystkiego, co w swym życiu widział […]

Stefan Żeromski, Przedwiośnie

Ciekawostka

Wiecie, kto szczególnie interesował się końmi w malarstwie? Był to Juliusz Kossak, który w swoich obrazach do perfekcji opanował sztukę odzwierciedlenia pędzlem wizerunku koni. Jego batalistyczne i historyczne dzieła to kompozycje, których głównymi bohaterami są właśnie konie.

?  Zainteresuje Cię również:  

Napisane przez

Absolwentka lingwistyki stosowanej i filologii germańskiej. Miłośniczka języka polskiego i języków obcych: niemieckiego, włoskiego i angielskiego, którymi płynnie włada. Zagadnienia językowe nie są jej obce, a jako córka polonistki poprawianie wszystkiego i wszystkich wokół ma we krwi. Lubi podróżować i otaczać się pięknymi rzeczami, w tym literaturą piękną i nie tylko.

X