Obcesowy – czyli jaki? Definicja, synonimy, słownik

Obcesowy – czyli właściwie jaki? Jeśli nie do końca potraficie wyjaśnić znaczenie tego przymiotnika oraz nie znacie synonimów i wyrazów bliskoznacznych tego słowa, zachęcamy Was do lektury naszego artykułu. Wyjaśniamy w nim, co dokładnie oznaczają określenia obcesowy i obcesowo oraz w jakich kontekstach występują. Przeczytajcie!

Obcesowy - co to znaczy? Czyli jaki? Znaczenie, definicja, synonimy, przykłady. Słownik Polszczyzna.pl

Obcesowy – czyli jaki? Co to znaczy? Definicja słowa

Przymiotnik obcesowy jest określeniem osoby bezpośredniej (obcesowy człowiek) lub na pozbawione taktu ton bądź zachowanie (obcesowe zachowanie). W użyciu często występuje również przysłówek obcesowo, który odnosi się właśnie do nietaktownego sposobu zachowania bądź wypowiadania się. Są one niejednokrotnie postrzegane jako prostackie, bezpardonowe, zuchwałe, a nawet szorstkie czy opryskliwe.


Obcesowy – synonimy i wyrazy bliskoznaczne

Pomocne w zapamiętaniu tego, co to znaczy obcesowy, będą na pewno synonimy i wyrazy bliskoznaczne.

  • Bezceremonialny,
  • bez ogłady,
  • dosadny,
  • grubiański,
  • nieoględny,
  • nonszalancki,
  • nietaktowny,
  • opryskliwy.

Sklep Nadwyraz.com

Obcesowy – przykłady użycia wyrazu w zdaniach

  • Jego obcesowe zachowanie uraziło wszystkich zebranych gości.
  • Jej odpowiedź na propozycję pójścia razem do teatru była moim zdaniem zbyt obcesowa.
  • Nie jest zbyt uprzejmy, momentami wydaje się być wręcz arogancki i obcesowy.

Obcesowy – etymologia wyrazu

Etymologia wyrazu obcesowy jest całkiem ciekawa, bowiem przymiotnik ten pochodzi od łacińskiego słowa obsessus, co znaczy ‘opętany’ lub ‘nawiedzony przez diabła’.

Przykłady użycia wyrazu obcesowy w literaturze

Milczenie Dyzmy speszyło Kunickiego. Nie wiedział, co o nim sądzić. Czy nie był zbyt obcesowy? Czy go nie zraził? To byłoby katastrofą. Wyczerpał już wszystkie stosunki i wpływy, wyrzucił na to masę pieniędzy, stracił moc czasu, gdyby i ta szansa wymknęła mu się z ręki… Postanowił naprawić i złagodzić obcesowość swej propozycji.

Tadeusz Dołęga-Mostowicz, Kariera Nikodema Dyzmy

Hrabia skłonił się, panna Danglars lekko skinęła głową.
– Przyszedł pan z prześliczną osóbką, hrabio. Czy to pańska córka? – zagadnęła Eugenia.
– Nie, pani – odpowiedział Monte Christo zdumiony tym pytaniem – albo naiwnym, albo nader obcesowym. – To nieszczęśliwa Greczynka, której jestem opiekunem.
– Greczynka! – mruknął hrabia de Morcerf.
– Tak, hrabio — odezwała się pani Danglars.

Aleksander Dumas, Hrabia Monte Christo

– Upewniam pana, panie Copperfieldzie – mówił – że w podobnych razach bywam do głębi wzruszony. Tracę przytomność! Pamiętam jak dziś, ile upłynęło czasu zanim po pańskim właśnie przyjściu na świat zdołałem ochłonąć z wrażenia wywartego obcesowym postępowaniem tej starej damy.
Powiedziałem mu, że jadę do tej obcesowej damy, ciotki mej, w gruncie rzeczy najlepszej pod słońcem kobiety. Zapewnienia moje w tym względzie nie uspokoiły go wszelako i nie przekonały. Wyglądał na wystraszonego samą myślą powtórnego spotkania z obcesową damą i powtarzał z uśmiechem: – Doprawdy? Kto by to przypuszczał!

Karol Dickens, Dawid Copperfield

Napisane przez

Absolwentka lingwistyki stosowanej i filologii germańskiej. Miłośniczka języka polskiego i języków obcych: niemieckiego, włoskiego i angielskiego, którymi płynnie włada. Zagadnienia językowe nie są jej obce, a jako córka polonistki poprawianie wszystkiego i wszystkich wokół ma we krwi. Lubi podróżować i otaczać się pięknymi rzeczami, w tym literaturą piękną i nie tylko.

X