Egalitaryzm – znaczenie, etymologia, słownik

Co to jest egalitaryzm i jaka jest etymologia tego słowa? Jakie są jego przykłady użycia? O tym wszystkim w naszym artykule.

Egalitaryzm - co to jest? Wyjaśnienie. Definicja, znaczenie, słownik Polszczyzna.pl

Egalitaryzm – co to jest?

Często słyszymy o postawie egalitarnej lub o społeczeństwie egalitarnym. Szczegółowym omówieniom poddawany jest egalitaryzm społeczny oraz egalitaryzm śmierci. Czy jednak znamy dokładne znaczenie tego słowa? Zerknijmy na jego definicję i wyrazy bliskoznaczne.

Egalitaryzm – co to jest? Definicja słowa

Egalitaryzm definiowany jest w następujący sposób:

1Myśl społeczno-polityczna, zgodnie z którą sprawiedliwy ustrój społeczny opierać należy na zasadzie całkowitej równości obywateli (ekonomicznej, społecznej i politycznej). Element wielu ideologii i systemów politycznych (np. w doktrynie komunistycznej).

2Teza uznająca, że wszyscy ludzie są równi i powinni mieć jednakowe prawa.


Egalitaryzm – wyrazy pokrewne

  • Egalitarystyczny
  • egalitarysta.

Etymologia

Słowo egalitaryzm pochodzi z języka francuskiego, od słowa égalitaire oznaczającego tyle, co ‘dążący do zrównania’.

Egalitaryzm – odmiana wyrazu

liczba pojedyncza
M. egalitaryzm
D. egalitaryzmu
C. egalitaryzmowi
B. egalitaryzm
N. egalitaryzmem
Ms. egalitaryzmie
W.   egalitaryzmie
liczba mnoga
M. egalitaryzmy
D. egalitaryzmów
C. egalitaryzmom
B. egalitaryzmy
N. egalitaryzmami
Ms. egalitaryzmach
W.   egalitaryzmy

Przykłady użycia wyrazu egalitaryzm

Idea powszechnej równości. Bo wbrew swojemu pragmatyzmowi czy relatywizmowi Europa pozostaje niezwykle moralistyczna. Egalitaryzm jest podstawową, nienegocjowalną, fundamentalną ideą, na której Europejczycy opierają myślenie o człowieku. Mogą się kłócić o sympatie polityczne, o istnienie Boga, ale za uznają, że ludzie są równi, a mają być jeszcze równiejsi. Nierówność jest grzechem, zaś równość zbawieniem. Większość krucjat, które się odbywają we współczesnym świecie, to święte wojny o równość.

Tomasz Terlikowski, W poszukiwaniu Absolutu, „Ozon” nr 22, 2005

Jak trafnie zauważył Frank Parkin: „Egalitaryzm zdaje się wymagać takiego systemu politycznego, w którym państwo jest zdolne do nieustannej kontroli tych grup społecznych i zawodowych, które w przeciwnym razie - dzięki kwalifikacjom, wykształceniu czy cechom osobistym - mogłyby rościć pretensje do nieproporcjonalnego udziału w wynagrodzeniu. Najbardziej efektywnym sposobem kontroli takich grup jest pozbawienie ich możliwości politycznego organizowania się, czyli - innymi słowy - podważania równości społecznej”.

Edmund Wnuk-Lipiński, Demokratyczna rekonstrukcja : z socjologii radykalnej zmiany społecznej

Napisane przez

Absolwentka filologii polskiej w specjalności edytorstwo oraz krytyka literacka i artystyczna. Jej zainteresowania polonistyczne koncentrują się głównie wokół językoznawstwa ze szczególnym uwzględnieniem stylistyki stosowanej i lingwistyki diachronicznej. Chętnie angażuje się w projekty wydawnicze. Prywatnie – amatorka górskich wędrówek i żeglarstwa.

X