Hejt – co to jest? Definicja, synonimy, przykłady użycia

Przyszło nam żyć w czasach, gdy hejt może nas spotkać na każdym kroku. Codzienność pokazuje, że można go doświadczyć z byle powodu. Czym dokładnie jest hejt, skąd pochodzi to określenie oraz czy są jakieś synonimy tego wyrazu, dowiecie się z poniższego tekstu.

Hejt – co to jest? Etymologia i definicja

Współcześnie wiele słów trafia do polszczyzny z języka angielskiego. Tak też jest z hejtem. Większość z nas oczywiście wie, że to słowo pochodzi od hate i oznacza 'nienawiść'. Jednak samo zjawisko hejtu, które ten wyraz opisuje, jest znacznie szersze pojęciowo.

Otóż hejt to nie jest zwykła nienawiść. Hejtem określa się zjawisko społeczne, które cechuje ogół skrajnie negatywnych emocji i ocen wyrażających się we wrogich i krzywdzących lub nawet poniżających wypowiedziach pojawiających się masowo w internecie (portale społecznościowe, komentarze pod artykułami w serwisach informacyjnych, komunikatory internetowe). Zawsze są one pozbawione rzeczowej argumentacji.

Słownik języka polskiego mówi o hejcie jako o obraźliwym i najczęściej agresywnym komentarzu zamieszczonym w jakimś serwisie czy też portalu internetowym. Według tej definicji jest to również mówienie w sposób wrogi i agresywny na jakiś temat lub o jakiejś osobie. Każdemu hejtowi zawsze towarzyszy chęć zaszkodzenia w jakiś sposób obrażanemu adresatowi. Słowa pełne hejtu mają na celu wyrażanie pogardy i podważanie pozycji osoby lub grupy społecznej. Powody są różne, najczęściej dotyczą rasy, płci, pochodzenia narodowego lub etnicznego. Dzieje się to poprzez wyrażanie dyskredytujących opinii.

Hejt może więc uderzać w każdą grupę ludzi lub być skierowany personalnie wobec konkretnej osoby. Przykładem są negatywne komentarze dotyczące osób publicznych – sportowców, polityków, aktorów itd. – by zniszczyć ich autorytet. Może być też wymierzony w produkty jakichś konkretnych firm, różne kampanie czy filmy.

Hejt dzisiaj i kiedyś

Obecnie hejt jest związany przede wszystkim z internetem. Czy to jednak oznacza, że w przeszłości to zjawisko nie istniało? Nic bardziej mylnego. Istniało, tylko nośnik był inny. Dziś wynika on z powszechnego dostępu do internetu. A dawniej? Po prostu przekazywano sobie krzywdzące plotki – ten zwyczaj zresztą przetrwał do dziś w niezmienionej formie.

Za przykład dawnego hejtu niech posłuży nam historia greckiej uczonej, Hypatii z Aleksandrii. Żyła ona na przełomie IV i V w. Zajmowała się matematyką, astronomią i filozofią neoplatońską, a znana jest z tego, że wynalazła astrolabium (przyrząd nawigacyjny). Opisywana była jako kobieta niezwykle mądra, piękna i powabna. Ceniono też jej liczne inne cechy: umiar, wysoką kulturę osobistą, prostotę ubioru, wstrzemięźliwość seksualną (do końca życia pozostała dziewicą), umiłowanie Aleksandrii, w której sprawy angażowała się dość aktywnie.

Hypatia zebrała wokół siebie krąg wiernych uczniów. Razem tworzyli wspólnotę, która dążyła do wiedzy i poznania natury rzeczywistości na podstawie filozofii pitagorejskiej i platońskiej. Uczona wymagała zarówno od siebie, jak i swoich uczniów wysiłku umysłu, ćwiczenia siły woli i podejmowania różnych wyrzeczeń. Filozofka odznaczała się ogromną tolerancją, otwartym spojrzeniem na problemy filozoficzne i umiejętnością tworzenia przestrzeni do dialogu. Chociaż sama Hypatia była poganką (nieuczestniczącą w życiu religijnym), do grona jej uczniów byli przyjmowani zarówno poganie, jak i chrześcijanie. Nie czyniła żadnych różnic pomiędzy nimi. Bez wyjątku opiekowała się wszystkimi, niezależnie od tego, jaki światopogląd prezentowali. Z kolei uczniowie odwdzięczali się jej przywiązaniem i miłością jeszcze długo po tym, jak osiągnęli samodzielności, a nawet dorobili się wysokich godności kościelnych. Utrzymywała też szerokie i liczne kontakty z urzędnikami cesarskimi i miejskimi, z których w tamtym okresie większość była chrześcijanami. Ogólnie mówiąc, cieszyła się ogromnym szacunkiem. Kobieta bez zarzutów.

Jednak sytuacja uległa drastycznej zmianie, która niestety doprowadziła do śmierci Hypatii. W 412 r. niejaki Cyryl objął urząd biskupa Aleksandrii. To właśnie on maczał w tym palce i jest głównym winowajcą. Kierowany zazdrością o popularność uczonej i żywiąc do niej wręcz patologiczną nienawiść, w wygłaszanych przez siebie kazaniach w kościele zaczął oskarżać Hypatię o czary i uprawianie satanizmu, przypisywał jej również zły wpływ na władze miasta. Wygłaszanie tych oczerniających opinii Cyryl nakazał też innym duchownym, którzy mu podlegali.

To finalnie spowodowało, że w marcu 415 r. uczona poniosła śmierć z rąk podburzonych chrześcijan, co jest szczególnie smutne i zatrważające, ponieważ ludzie wyznający wiarę, której fundamentem jest miłość bliźniego, dopuścili się tak haniebnego czynu, i to z egoistycznych pobudek Cyryla. Filozofka została zamordowana w okrutny, bestialski sposób.

Gdy akurat przejeżdżała swoim powozem obok jednego z miejscowych kościołów, grupa chrześcijan namówionych przez Cyryla wywlokła ją z powozu i rozebrała do naga, zdzierając z niej ubranie. Następnie wyłupiono jej oczy i jakby tego okrucieństwa było jeszcze mało, wbito w jej ciało ostrakony (odłamki ceramiki lub kawałki płaskiego kamienia służące jako materiał do robienia krótkich zapisków), ukamienowano, a zmasakrowane zwłoki kobiety poćwiartowano i spalono. Hypatia prawdopodobnie w chwili śmierci miała około 45 lat, choć niektóre źródła podają, że była młodą dziewczyną, być może w wieku 25 lat.

W tej historii mamy wszystko, co można połączyć ze współczesnym hejtem i jego skutkami. Mamy osobę, która nagle pada ofiarą pomówień (Hypatia). Ich sprawca (biskup Cyryl) nakręca całą tę spiralę. Następnie przechodzi to w rosnącą niechęć coraz większej liczby ludzi, co w konsekwencji prowadzi do tragedii. Współcześnie przecież także znane są przypadki, że hejt doprowadził do śmierci osoby, która padła jego ofiarą.

Hejt – synonimy

Hejt – wyrazy pokrewne

Hejt – połączenia wyrazowe

Hejt – odmiana

Liczba pojedyncza: M. hejt, D. hejtu, C. hejtowi, B. hejt, N. hejtem, Ms. hejcie, W. hejcie

Liczba mnoga: M. hejty, D. hejtów, C. hejtom, B. hejty, N. hejtami, Ms. hejtach, W. hejty

Hejt – przykłady zdań