Chłopacy czy chłopaki? Która forma jest poprawna?

Wątpliwości językowych istnieje w naszym języku całe mnóstwo. Jedną z nich zajmiemy się dzisiaj. Pewnie nie raz słyszeliście, że forma chłopacy jest błędna. Czy rzeczywiście tak jest? A co z wariantem chłopaki i formą występującego po nim czasownika – czy przypadkiem nie popełniamy błędu? O tym wszystkim opowiadamy w dzisiejszym artykule. Odpowiemy na podstawowe pytanie: chłopacy czy chłopaki? A może chłopcy?

chłopacy czy chłopaki chłopcy jak się mówi pisze poradnia słownik Polszczyzna.pl

Chłopacy czy chłopaki? Która forma jest poprawna?

Zatem chłopacy czy chłopaki? Poznajmy prawdę!

Odpowiedź może wydać się dla niektórych zaskakująca, ale… obydwie formy są poprawne! ☺ Wariant chłopacy jest tak rzadko używany, że wielu z nas twierdzi, że jest niepoprawny, jednak słowniki nie pozostawiają żadnych wątpliwości – liczba mnoga słowa chłopak to zarówno chłopacy, jak i chłopaki.

Słownik błędów językowych

Obie formy są potrzebne, ale…

Mimo że obu form możemy używać zamiennie, to musimy pamiętać, że mają inne wymagania składniowe. Wariant chłopacy łączy się z czasownikiem w formie męskoosobowej i z zaimkiem ci (Ci wstrętni chłopacy z czwartego piętra znów zdemolowali całe podwórko), zaś chłopaki – z czasownikiem w formie niemęskoosobowej i zaimkiem te (Nasze chłopaki wygrały ostatni mecz i uplasowały się na pierwszym miejscu w turnieju).

UWAGA!

Istnieje bardzo duże ryzyko popełnienia błędu w postaci użycia nieprawidłowej formy czasownika, który występuje po wariancie chłopaki. Powiemy: Chłopaki odpadły w półfinale, nie Chłopaki odpadli w półfinale. Chłopaki „zachowują się” dokładnie tak samo jak dzieciaki czy ptaki, a więc: przegrały, spóźniły się, wyszły, bawiły się, krzyczały, śpiewały, świergotały itd.

Chłopacy jakoś mi nie brzmią – może by tak zamienić na chłopcy…?

Zamiast chłopacy można by oczywiście mówić chłopcy, jednak ponieważ ta forma pochodzi od innego rzeczownika – chłopiec – w niektórych sytuacjach może wydać się niewłaściwa, a wręcz infantylna.

Chłopacy czy chłopaki – już wszystko jasne!

Czy wiedzieliście, że wszystkie z wymienionych wyżej form są poprawne? Czy stawialiście przed nimi odpowiedni zaimek, a po – odpowiedni czasownik? Mamy nadzieję, że po tej lekturze wszystko stało się dla Was klarowne. Dajcie nam znać w komentarzach, z jakimi jeszcze dylematami tego typu borykacie się najczęściej.

Chłopacy czy chłopaki – przykłady z literatury

— Czy kto kiedy słyszał, żeby rodzona matka dziecko swoje wiodła na stracenie? Wychodzili, prawda, od nas chłopacy do wojska, ale to był mus. Nigdy przecie nie widziano, żeby kto z własnej woli opuszczał wieś, gdzie się urodził i gdzie go przyjąć powinna święta ziemia. Oj, doloż ty moja, dolo! że ja już trzecią osobę z chaty wyprowadzam, a sama jeszcze żyję na świecie!… A schowałeś, synusiu, pieniądze?

Bolesław Prus, Antek

Turski, stojąc na uboczu, słuchał przez jakiś czas, zajęty nie tyle szczegółami opowiadania, najeżonego technicznymi, taterniczymi wyrażeniami, jak raczej samym sposobem, w jaki ci chłopacy mówili: znać było, że cała dusza ich krąży jeszcze tam na skalnych wyżynach i nie umie odczuć nic ważniejszego w tej chwili nad rzut jakiś nadzwyczajny ponad przepaścią lub wspięcie się po ścianie, dla orłów na pozór jedynie dostępnej. ?

Jerzy Żuławski, Powrót

Chłopaki idą, chłopaki!

Chłopaki-straszaki!

Chłopaki-drapaki!

Janusz Korczak, Józki, Jaśki i Franki

— Patrzcie, chłopaki! Sto milionów razy go całuje.

Janusz Korczak, Kiedy znów będę mały

  Zainteresuje Cię również:  

Napisane przez

Z wykształcenia – muzyk, z zamiłowania – kucharz (acz kuchni bezmięsnej) i cyklistka. Pasjonatka życia, przyrody, dalekich podróży i wewnętrznej harmonii. Gra na skrzypcach i oboju współczesnym, ale głównie – na obojach historycznych.

X