Impertynent – kto to jest? Definicja, synonimy, przykłady użycia

Impertynent to słowo o wiele bardziej eleganckie niż ktoś, kto zasługuje na to miano. Takich gości wolimy nie zapraszać, a gdy już się pojawią w naszym domu, myślimy o jak najszybszym zakończeniu spotkania. Czy impertynenta da się po(ś)lubić? Jak go rozpoznać, co należy o nim wiedzieć? Spieszymy z odpowiedziami!

Impertynent - kto to jest? Definicja, synonimy, słownik Polszczyzna.pl
Sklep Nadwyraz.com

Impertynent – kto to jest? Znaczenie słowa

Impertynent to osoba, która zachowuje się względem kogoś niegrzecznie, bezczelnie i złośliwie. Za poprawną formę uznaje się także odpowiednik żeński – impertynentka.


Przykład z życia

Jest pan wyjątkowo grubiański, nie życzę sobie na tym przyjęciu takich impertynentów!

Impertynent – synonimy i wyrazy bliskoznaczne

Pomocne w zapamiętaniu tego, kto to jest impertynent, co oznacza to słowo, będą na pewno synonimy i wyrazy bliskoznaczne:

  • aferzysta,
  • arogant,
  • awanturnik,
  • furiat,
  • zgryźliwiec.
  • złośliwiec.

Impertynent – wyrazy pokrewne

  • impertynencja – obraźliwe zachowanie, np. Nie wiedziałam, że mogę się spodziewać z twojej strony takiej impertynencji.
  • impertynentka – kobieta, która zachowuje się względem kogoś niegrzecznie, np. Ona wcale nie jest sympatyczna, to istna impertynentka!
  • impertynencki – przymiotnik rodzaju męskiego, np. Ten mężczyzna jest impertynencki.
  • impertynencka – przymiotnik rodzaju żeńskiego, np. Twoja żona bywa bardzo impertynencka.
  • impertynenckie przymiotnik rodzaju nijakiego, np. Na wczorajszym przyjęciu moje dzieci były bardzo impertynenckie.
  • impertynencko – przysłówek, np. Zachowuje się pani impertynencko!

Etymologia słowa

Wyraz impertynent wywodzi się z języka francuskiego – impertinent.

Przykłady użycia słowa impertynent

— Każda jest wyjątkową, dopóki nam karku nie nadkręci. Prawda, że nie znam tej, ale znam inne. Ażeby nad kobietami odnosić wielkie zwycięstwa, trzeba być w miarę impertynentem i w miarę bezczelnym: dwie zalety, których ty nie posiadasz.

Bolesław Prus, Lalka

Najpierw jednak d’Artagnan zapragnął zobaczyć, jak wygląda impertynent, który pozwala sobie żarty z niego stroić. Utkwił w nieznajomym dumne spojrzenie i zauważył, iż był to mężczyzna od czterdziestu do czterdziestu pięciu lat, o oczach czarnych i przenikliwych, cerze bladej, z nosem mocno wydatnym i czarnemi, pięknie ułożonemi wąsami; (…)

Aleksander Dumas, Trzej muszkieterowie

  Zainteresuje Cię również:  

Napisane przez

Absolwentka informacji naukowej i bibliotekoznawstwa oraz filologii polskiej. Zakochana we Wrocławiu, literaturze i polszczyźnie. Na co dzień pracuje jako nauczycielka języka polskiego jako obcego i wychowawczyni świetlicy. W wolnych chwilach testuje miody, czyta książki i dzieli się swoją pasją do języka ojczystego.

X