fbpx

Piedestał – co to jest? Definicja, synonimy, słownik

Na pewno znacie takie powiedzenia jak być na piedestale czy stawiać kogoś na piedestale. Skąd się to wzięło? Czym jest ów piedestał zarówno w sensie dosłownym, jak i przenośnym? Jakimi synonimami możemy zastąpić to słowo? Tego wszystkiego dowiecie się z treści poniższego tekstu.

Piedestał - co to jest? Definicja, znaczenie, synonim. Słownik Polszczyzna.pl

Piedestał – etymologia

Piedestał jest słowem pochodzenia francusko-włoskiego. Francuskie piedestal oraz włoskie piedistallo dosłownie tłumaczy się jako 'noga ławy’.

Piedestał – co to jest? Definicja słowa

Co to jest piedestał? Otóż piedestałem nazywamy podstawę, na której ustawiony jest pomnik, posąg, popiersie, kolumna. Na piedestale może być umieszczony również inny element architektoniczny, jak płaskorzeźba lub tablica z okolicznościowym napisem, upamiętniającym jakieś ważne wydarzenie lub ważną osobę. To, co dzisiaj określamy mianem piedestału, dawniej nazywano podstopiem.


Sklep Nadwyraz.com

Piedestał – synonimy i wyrazy bliskoznaczne

Pomocne w zapamiętaniu tego, co to jest piedestał, będą na pewno synonimy i wyrazy bliskoznaczne.

  • Cokół,
  • postument,
  • podstawa.

Piedestał – kolokacje, czyli popularne połączenia z tym słowem

  • Stać, być, stawiać kogoś/coś na piedestale,
  • wynosić kogoś/coś na piedestał,
  • znosić kogoś/coś, spadać z piedestału.

📰 Zapisz się na nasz darmowy newsletter i bądź na bieżąco z nowymi publikacjami na Polszczyzna.pl!


Zapisując się na newsletter, zgadzasz się na otrzymywanie informacji o nowych artykułach oraz produktach związanych z serwisem Polszczyzna.pl. Twoje dane osobowe będą przetwarzane w celu obsługi newslettera na zasadach opisanych w polityce prywatności.

Przykłady użycia wyrazu piedestał

„Cóż za rozkosz całować ją” etc. Porywający walc w salonie oświeconym tysiącem świec wlewa w młode serca upojenie, które tłumi nieśmiałość, mnoży poczucie własnych sił, słowem, daje odwagę kochania. Widok bowiem uroczego przedmiotu nie wystarcza; przeciwnie, nadmiar uroku onieśmiela tkliwe dusze; trzeba w braku wzajemności, aby przynajmniej zstąpił z piedestału.

Stendhal, O miłości

— Tylko ordynat! Zawsze tylko ordynat. Dziwię się, że mu pani dotąd piedestału nie postawiła.
— Składałabym mu hekatomby, gdyby chciał, ale… nie chce.
— Osobliwa szczerość!…

Helena Mniszkówna, Trędowata

  Zainteresuje Cię również:  

Napisane przez

Absolwent politologii. Język polski to jego pasja. Kwestie związane z polszczyzną interesują go od czasów liceum. W wolnych chwilach lubi słuchać dobrej muzyki.

X