fbpx

Aprioryczny – czyli jaki? Co to znaczy? Definicja, przykłady użycia

Jako że przymiotnik aprioryczny nie jest rdzennie polskim słowem, należy do tych, które można znaleźć w słowniku wyrazów obcych. Co oznacza, że coś jest aprioryczne? Z jakiego języka pochodzi ten termin? Potrzebne wyjaśnienia znajdziecie w poniższym tekście.

Aprioryczny czyli jaki co to jest co znaczy synonimy przykłady wyjaśnienie znaczenie słownik Polszczyzna.pl

Aprioryczny – czyli jaki? Co to znaczy? Definicja słowa

Przymiotnik aprioryczny wywodzi się od łacińskiego wyrażenia a priori, które można przetłumaczyć jako ‘uprzedzając fakty, z założenia, z góry’. Czymś apriorycznym jest więc jakieś założenie przyjęte z góry, bez zaznajomienia się z faktami. Jednocześnie nie jest oparte na jakimkolwiek doświadczeniu, lecz wyłącznie na rozumowaniu, niezależnie od tego, jakie ono jest w rzeczywistości. Wiedza aprioryczna zakłada, że jeżeli rozum mówi, że tak jest, wówczas zostaje to przyjęte jako oczywistość i nie potrzeba żadnych innych uzasadnień, choć prawda może być zupełnie inna.


Sklep Nadwyraz.com

Aprioryczny – wyrazy pokrewne

  • Aprioryczny,
  • aprioryczna,
  • aprioryczne,
  • aprioryzm,
  • aprioryczność.

Aprioryczny – połączenia wyrazowe

  • Aprioryczne przekonanie,
  • aprioryczny charakter czegoś,
  • wiedza aprioryczna,
  • poznanie aprioryczne,
  • nauki, sądy, twierdzenia, założenia aprioryczne.

Przykłady użycia wyrazu aprioryczny w literaturze

A zatem, jako czas zawiera w sobie zmysłowy aprioryczny warunek możliwości nieprzerwanego pochodu rzeczy istniejących do następujących, tak samo rozsądek, za pośrednictwem jedni apercepcji, jest apriorycznym warunkiem możliwości nieprzerwanego określania wszystkich miejsc dla zjawisk w tym czasie, szeregiem przyczyn i skutków, z których pierwsze pociągają za sobą nieuchronnie istnienie drugich, i przez to empirycznemu poznaniu stosunków czasowych nadają ważność na wszystkie czasy (powszechnie), a więc ważność przedmiotową.

Immanuel Kant, Krytyka czystego rozumu

Różnica dalsza między Czechowiczem a krakowską awangardą to nieśpiewna muzyczność tej poezji. […] Z jednej strony, panująca u skamandrytów koncepcja rytmiczna. […] Z drugiej strony, zacięta, wprost zapiekła w wielu przesadnych argumentach krytyka i praktyka awangardy, podważająca rytmiczność tradycyjną, strofę, frazę wierszową. […] Nie miejsce tutaj snuć przypuszczenia, jak doszło do tej przesady. Czy działał może specjalny resentyment rytmiczny, antymelodyjna uraza czy swoista forma apriorycznego nowatorstwa, odpowiadać nie będziemy.

Kazimierz Wyka, Rzecz wyobraźni

  Zainteresuje Cię również:  

Napisane przez

Absolwent politologii. Język polski to jego pasja. Kwestie związane z polszczyzną interesują go od czasów liceum. W wolnych chwilach lubi słuchać dobrej muzyki.

X