Zofi czy Zofii? Który zapis jest właściwy?

Zofi czy Zofii? Niektóre imiona sprawiają trudności, zwłaszcza jeśli chodzi o zapis ich odmienionych form. Jak poprawnie zapisać w dopełniaczu, celowniku i miejscowniku imię Zofia? Zofi czy Zofii? Przeczytajcie nasz artykuł, by poznać ortograficzną zasadę dotyczącą pisowni -i oraz -ii na końcu niektórych wyrazów. Zapraszamy do lektury!

Zofi czy Zofii - jak to się pisze? Poprawna forma. Wyjaśnienie. Słownik, ortografia, Polszczyzna.pl

Zofi czy Zofii? Jak to zapisać? Poprawna forma

Odmieniona forma tego imienia zapisywana jest poprawnie z podwojonym i na końcu, czyli Zofii. Formy tej użyjemy przy dedykacjach: drogiej Zofii (w celowniku), w pozdrowieniach: pozdrowienia dla Zofii (w dopełniaczu), a także gdy mówimy bądź myślimy o Zofii (w miejscowniku).

Sklep Nadwyraz.com

Zofi czy Zofii? Zasada ortograficzna

Zgodnie z zasadą ortograficzną wyrazy pochodzenia obcego, które zakończone są na ia poprzedzonym spółgłoskami: m, p, w lub f (jak w wyrazie: filozofia), w dopełniaczu, celowniku i miejscowniku liczby pojedynczej oraz w dopełniaczu liczby mnogiej zapisywane są z -ii na końcu. Reguła ta dotyczy również imion, dlatego: dla Zofii, Zofii, o Zofii.

Więcej na temat tej zasady ortograficznej przeczytacie w artykule:

Akademii czy akademi? Poznajcie poprawną pisownię.

Pomówmy o Zofii, czyli przykłady użycia poprawnej formy w literaturze

– Jak Boga kocham – krzyczał – niech mnie w ten moment piorun ubije, jeżeli ja kiedy pannie Zofii co złego zrobić zechcę… Ja pannę Zofię kocham nad życie, nad bogactwo, nad wszystko…

Eliza Orzeszkowa, Romanowa

Z wysiłkiem uprzytomnił sobie oczy pani Zofii, barwę jej twarzy w świetle, dźwięk ostatniego wyrazu i schwytawszy te kształty szczególnym pojmowaniem, poszedł do domu szybko, co tchu, szerokimi krokami, jakby przed kimś uciekał ze zrabowanym skarbem.

Stefan Żeromski, Oko za oko

A na koniec zagadka. O Zofii pisał Mickiewicz w dwóch swoich utworach. Czy wiecie, gdzie na kartach literatury polskiej wystąpiły dwie słynne Zosie? Podpowiedzi znajdziecie TUTAJ i TUTAJ.

Sławomir Mrożek, Tango, 1965

  Zainteresuje Cię również:  

Napisane przez

Absolwentka lingwistyki stosowanej i filologii germańskiej. Miłośniczka języka polskiego i języków obcych: niemieckiego, włoskiego i angielskiego, którymi płynnie włada. Zagadnienia językowe nie są jej obce, a jako córka polonistki poprawianie wszystkiego i wszystkich wokół ma we krwi. Lubi podróżować i otaczać się pięknymi rzeczami, w tym literaturą piękną i nie tylko.

X